Hoera! Hollandse Hoogte in ‘De Rijdende Rechter’

Goed nieuws voor fotografen wier foto onrechtmatig wordt gebruikt!

Meester John Reid, ‘De Rijdende Rechter’, heeft gisteren Hollandse Hoogte en partner Permission Machine in het gelijk gesteld en een bindend advies gegeven. De zaak ging over een foto van Hollandse Hoogte-fotograaf Ton Poortvliet, die op een professionele website stond zonder licentie. De foto van gebroken beschuit met muisjes was al gemaakt in 1999 en stond jaren op de website. Misbruik-speurder Permission Machine had het onrechtmatige gebruik opgespoord en aangekaart bij de gebruiker, die daarop naar ‘De Rijdende Rechter’ stapte.

Kijk naar de uitzending op 7 maart om 22.20u op NPO 1 voor het hele verhaal, de volledige uitspraak én het bindend advies.”

Nota Bene: De foto waar het om gaat kun je hier vinden. Wil je meer weten van Permissions Machine? Lees hier verder!


Redactioneel & Commercieel Beeldgebruik

Soms is er, bij (professionele) beeldgebruikers, onduidelijkheid over de manier waarop “de rechten” op een beeld geregeld zijn. Met ‘de rechten’ wordt dan vaak het portretrecht bedoeld. Met andere woorden: “Heeft de persoon op de foto schriftelijk toestemming gegeven, dat de foto  gebruikt mag worden in een publicatie?” Maar, naast het portretrecht, zijn er vaak nog andere rechten, die van belang zijn. Zoals de rechten, die van toepassing zijn op, bijvoorbeeld, een interieur. Ook daarvoor kan, in sommige situaties, toestemming nodig zijn. Hieronder beschrijf ik drie verschillende situaties.

Situatie 1: Geen Model Release en geen Property Release.

De persoon op de foto (een waarschijnlijk dakloze man die een container doorzoekt) heeft geen Model Release getekend. Hij heeft dus geen toestemming gegeven, dat deze foto commercieel gebruikt mag worden. Het auteursrecht bepaalt dan, dat het beeld alleen voor redactionele doeleinden gebruikt mag worden. Met andere woorden: als illustratie in een informatieve of redactionele publicatie. Zoals vermeld in de “Important Information” sectie: “Editorial Use Only”. Commercieel gebruik, dus gebruik dat is gekoppeld aan de “verkoop of promotie” van een product, dienst of idee, is daarmee uitgesloten. Gebruik je een beeld zonder Model Release toch in een commerciële publicatie, dan kan de persoon op de foto er een juridisch punt van maken. Vaak betekent dit, dat je de betreffende publicatie moet vernietigen en/of een schadevergoeding moet betalen.

Editorial Use Only

Geen Model Release. Dus alleen redactioneel gebruik. Of “Editorial Use Only”, zoals naast de foto vermeld.

Lees verder


Publicatie door MinBuZa

Migratie en het Nederlandse EU Voorzitterschap

Twee jaar gelden was ik in Al Za’atari, een groot vluchtelingenkamp in het noorden van Jordanië, en fotografeerde toen deze jonge vrouw, die op de terugweg was van Jordanië naar Syrië. Dit leek mij toen een omgekeerde volgorde; van een veilige naar een onveilige situatie. Gevraagd waarom, bleek dat mensen hoe dan toch een stevige relatie met hun thuisland hebben. En zich zorgen kunnen maken over hun achtergebleven familie.

Dit beeld is onderdeel van een langer lopend project, met mensenrechten als centraal thema, en specifiek migratie als onderwerp. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken (MinBuZa) heeft in 2014 besloten een deel van deze serie aan te kopen voor hun communicatie. Ze worden voornamelijk gebruikt in media die vertellen over het werk van Buitenlandse Zaken en de rol die het ministerie speelt in allerlei issues. Vanwege het voorzitterschap van de EU (1e helft 2016) geeft dit online magazine een overzicht van standpunten en eerder verschenen stukken op de website van BuZa. Waarbij het gebruikte beeld meteen een goede indruk geeft, van het onderwerp dat ter sprake wordt gebracht. Daarmee een mooi voorbeeld hoe beeld de tekst van een artikel kan versterken.


Waarom Model Releases?

Woman signing release form

Tja, al dat gedoe met formulieren … Niet iedere fotograaf doet er aan, formulieren. Laat staan Model Releases. Ik ook niet altijd, trouwens. Ben er soms veel te lui voor. ’t Past niet, geen zin an, te druk met, en ’t betekent toch weer veel administratie. Plus dat je contact moeten maken met mensen. En dat is eng, zeggen ze. Valt volgens mij best wel mee, trouwens. Mensen zijn niet altijd eng, integendeel. Waarom ik ‘r meestal toch maar wel aan begin? Allereerst is het een signaal naar de persoon, aan wie het wordt gevraagd zo’n Release in te vullen: “Hey, ik ben professional en ik publiceer mijn werk. Want dat is nu eenmaal mijn ding. En daar wil ik graag jouw medewerking bij.” Klinkt toch heel anders, dan de hobbyist die, met alle respect, op zijn zolderkamer leuke dingen maakt voor de fotoclub. D’r is nog een reden, trouwens. Een paar eigenlijk. Zo’n Model Release is een juridisch bindend contract, dat de uiteindelijke beeldgebruiker de zekerheid geeft, dat er geen problemen komen. Achteraf. Want zoiets kost dan vaak bakken met geld. Dus, dat hij of zij het beeld ook echt mag gebruiken voor publicatie. Rechtenvrij beeld, noemen ze dat. En dat vindt zo’n professionele beeldgebruiker dan weer fijn. Want die wil vooral ook zijn magazine, brochure of website de wereld in slingeren. Zonder gedoe achteraf. Waarmee zo’n Release ook meteen de vrijheid geeft, om een beeld niet alleen redactioneel te gebruiken. Commercieel beeldgebruik noemen ze dat dan. Komt minder vaak voor, dan het beeld alleen gebruiken vanwege de bescherming die zo’n Release geeft. Desondanks voor de fotograaf interessant. Want die heeft kans, om meer te verdienen met zijn beeld. Iedereen blij, zo op het eind van het verhaal. Het model, de fotograaf en de uiteindelijke beeldgebruiker. Gaat de wereld er toch nog op vooruit.

Meer weten? Zie: Inleiding in het Portretrecht & Mijn Model Release (voor volwassenen)


AGE’s Inspiration Collection

Kreeg er vandaag weer een binnen, zo’n fantastisch vormgegeven banner van mijn agentschap AGE Fotostock. Gaat over de “Inspiration Collection” van AGE. Waar het een eer is, om tussen te staan. Zegt men. Zelf zeggen ze er dit over: “Een verzameling van beelden, die middelmatigheid, voorspelbaarheid en het gebrek aan originaliteit het raam uit gooit, en de deur opent naar relevantie, creativiteit en kwaliteit.” Leuke tekstschrijver, die dit bedacht. Maar het gaat  natuurlijk wel om het beeld. Uiteindelijk. Toch? En om de vormgeving van zo’n ding. “Goei Spul!” zei ooit eens iemand. Ging over poeder, geloof ik. Ook dit strooien ze kwistig de rondte in. Mag van mij. Hoe meer, hoe beter!

AGE's Inspiration Collection. Curtesy of AGE Fotostock.

AGE’s Inspiration Collection. Curtesy of AGE Fotostock.


Citaat

Tegel 1 - Guido KoppesEen citaat, vormgegeven door Happix.nl, uit het interview met Sharon Willems, eind januari 2016. Sharon is bezig met een afstudeeronderzoek naar de verschillen tussen fotografen. Net als tekst (de overbekende meer dan 1.000 woorden) is een fotografisch beeld bedoelt om iets te communiceren. Daarmee ben ik als fotograaf altijd op zoek naar diepere lagen, zoek ik antwoorden op soms nog onbekende vragen. En weet ik vooraf vaak niet precies hoe ik iets fotografisch ga vormgeven. Een verhaal moet zich letterlijk voor mijn ogen ontwikkelen, voordat ik er iets mee kan. Ik kan hooguit een situatie vormgeven, en met mensen in contact gaan. “Moeten foto’s niet vooral ‘mooi’ zijn?”, vroeg Arnoud. “Niet perse.”, was mijn antwoord. Een fantastisch mooi glamour portret, gemaakt in de studio, met optimaal licht en uitmuntende compositie, dat is mooi. Maar het vertelt uiteindelijk het verhaal niet. Voor mij ontbreekt er iets, het blijft bij mooi beeld. Mijn zoektocht is altijd eerst naar het verhaal achter een situatie, een persoon. Dat verhaal is leidend. En dat betekent dat ik het contact moet zoeken, moet observeren, vaak moet afwachten. Een verbinding moet aangaan, met die situatie. De mooiheid van het beeld ontstaat dan vanzelf, als het juiste moment zich aandient. Regels voor compositie, gebruik van natuurlijk licht, gebruik van scherpte diepte, nabewerking, die maken het beeld vervolgens af.


Getty Images neemt collectie Corbis over

Staten Island Bridge / Verrazano - Narrows BridgeGetty Images, de wereldleider in visuele content en communicatie, en zijn Chinese partner, de: Visual China Group (“VCG”) kondigden in januari aan, dat zij een exclusief partnerschap zijn aangegaan. Deze samenwerking stelt Getty in de gelegenheid, om alle beelden uit de collectie van Corbis te exclusief te distribueren. Daarmee groeit Getty Images met ongeveer 200 miljoen beelden en heeft zij de beschikking over een van de grootste collecties aan foto’s, video’s en historisch, visueel materiaal in huis, voor gebruik door zijn klanten en professionele beeldgebrruik wereldwijd. Meer weten of het originele persbericht lezen? Dat kan hier!


Over Naamsvermelding

Als je foto’s publiceert, is het in veel situaties gebruikelijk dat je de naam van de fotograaf vermeld. Dit is wettelijk zo geregeld; de maker van een literair, wetenschappelijk of creatief werk heeft er recht op. In sommige gevallen kun je afwijken van deze regel, bijvoorbeeld bij publicaties met een commercieel karakter. Soms ook ziet de maker van een werk er bewust vanaf; hij of zij wil zijn naam niet vermeld hebben in een specifieke publicatie. Het niet vermelden van de naam gaat altijd in overleg met de maker. Ga je er zonder nadenken van uit, dat dit niet hoeft, dan loop je (financiële) risico’s, omdat je maker van een werk dan een extra vergoeding mag vragen. Wil je het zekere voor het onzekere nemen? Maak dan duidelijke afspraken met de fotograaf en/of de leverancier van het werk.
Vluchtelingen in Za'atari