Freelancers zijn de Nieuwe Armen! (Dutch)

Werken voor een kratje bierAlthans, dat is het gevoel, dat ik krijg bij het lezen van de brochure van het Platform Makers. Het Platform Makers vertegenwoordigd, direct of indirect, alle bij een vereniging aangesloten creatieve freelancers in Nederland. En ik kan de verhalen en conclusies in de brochure alleen maar bevestigen. De situaties die het de geïnterviewden verwoorden, komen mij namelijk akelig bekend voor.

De brochure: “Werken voor een kratje bier, en andere onbillijke voorstellen” is geschreven eerder in 2018 door het Platform Makers in Amsterdam. Het is een aanklacht tegen het AuteursContractRecht. Dit is een relatief nieuwe wet die in 2015 is ingevoerd, en die creatieven, freelancers en makers zou moeten beschermen tegen onbillijke vergoedingen en ander onheil. In de wet is opgenomen, dat conflicten tussen opdrachtnemer (de freelancer) en de opdrachtgever voor een geschillencommissie kunnen worden beslecht. Helaas is het nog nooit zover gekomen. Freelancers hebben geen machtspositie, zijn bang bij hun opdrachtgevers op de zwarte lijst te worden gezet of hebben geen financiële ruimte om sowieso vaak langdurige juridische procedures aan te spannen. Bovendien, opdrachten drogen al snel op, bij een “zelfbewuste houding” of “normale” tariefeisen. Vaak slikken ze dus de te lage tarieven en de slechte voorwaarden, die vaak zwaar in hun nadeel zijn.

Een paar citaten uit de Interviews:

  • “Tarieven zakken door de bodem.”
  • “Je kunt er niet van leven.”
  • “Je hebt minder te vertellen.” en: “Je staat toch in je Uppie.”
  • “Wat de producent er voor geeft.” “Wat is daar nu billijk aan?”
  • “De Band krijgt niets, onder het mom van: je bent hier voor je eigen promotie.”
  • “Ik zie nog heel veel kwesties die niet oké zijn!”
  • “Zodra je over auteursrecht begint, ben je het zwarte schaap.”
  • “Twee en een half jaar auteurscontractrecht maakt nog weinig verschil.”
  • “De overheid leeft de wet niet na.” en: “Het blijft te bizar voor woorden, dat de overheid de grootste boosdoener is.”

Ergens kan ik me voorstellen, dat opdrachtgevers en, in mijn geval: foto-agentschappen, de voorwaarden en vergoedingen naar zichzelf toeschrijven. Zij opereren in dezelfde vechtmarkt als de freelancers zelf, maar dan net een niveautje hoger. Daarbij gaat het vaak om de grote aantallen: 5.000 foto’s verkocht voor € 1,97 per stuk is toch weer een paar maandsalarissen. Weer een maand niet failliet, zou je bijna denken. Ding is alleen, dat dit korte termijn denken op de lange termijn schadelijk is voor dezelfde agentschappen. Freelancers leggen namelijk massaal het loodje, stoppen met produceren, en met het aanleveren van het nieuwe werk, waar die agentschappen op hun beurt weer van afhankelijk zijn. Krijgen ze dat nieuwe werk niet  meer binnen, dan leggen die agentschappen alsnog het loodje omdat hun opdrachtgevers en klanten dan afhaken. Want die willen op hun beurt dat nieuwe werk voor hun eigen ding. Zo is het cirkeltje rond. Alfonso Gutierrez, de President van CEPIC, de Europese brancheorganisatie voor de foto-industrie verwoordde het onlangs zo: “Northern Europe is in turnmoil at this time …” En: “It’s only the peak of the Iceberg. Lots of things are happening, let´s see who will be alive in the end.” Niet echt een teken van vertrouwen in de toekomst, zou je zo denken. Wel een teken dat er een hoop loos is.

Wel komt er steeds meer aandacht voor de belabberde situatie in de markt. VillaMedia schreef onlangs een stuk: “Wanbetaling aan freelancers, mede mogelijk gemaakt door de overheid“. Hierin wordt geconstateerd dat: “Tegenover de schrale beloning van freelance journalisten mooie winsten staan, van mediabedrijven en bovenmodale salarissen voor journalisten in vaste dienst.” Ook schreef zij een stuk over de overname van Hollandse Hoogte door het ANP. Alleen al deze overname roept vragen op, die een antwoord verdienen. Ook de SP stelt vragen in de Tweede Kamer, en de brancheorganisatie voor journalisten, de NVJ, wordt langzaam aan wakker en gaat her en der gesprekken aan. En dan deze brochure door het Platform Makers. Die zeker de moeite van het lezen waard is. Maar die het ook verdient om onderling besproken te worden. Gedeeld met anderen. Op blogs, in de media, op Facebook, op LinkedIn en op Twitter. En daar, waar dat maar mogelijk is. Want de situatie is nijpend en vraagt om een oplossing!

Download hier de Brochure in PDF!


Ports and the City Conference

Ports and the City ConferenceOn April 12 & 13, 2018 I was asked to make an event photography report on the proceedings of the Ports and the City Conference in Nijmegen, Netherlands. A two day event in Theater De Lindenberg, right near the beautiful Waalkade an the River Waal. During this conference, the “Declaration of Nijmegen” was signed by a lead group of twenty parties who declared to accelerate the greening of the inland shipping sector, thus initiating the increase of sustainability of the logistics and transport industry over inland waterways.

The participants of Ports and the City were enthusiastic about the prospect of providing inland vessels with clean engines and clean fuels. ‘Inland shipping has a distinct advantage if you compare its CO2 emissions to those of trucks or trains,’ Secretary Van Nieuwenhuizen says. ‘In order to maintain this advantage, inland vessels are going to have to make the transition to cleaner technology.’

The ultimate aim in the Declaration of Nijmegen is to have a climate-neutral inland shipping sector by 2050. ‘In other words, the sector has no time to lose,’ the Secretary emphasises. A truck can already be replaced after six or seven years by a cleaner one, equipped with the latest technologies, whereas a ship lasts forty years on average.

For me, as a photographer, it was a great joy, that I was allowed to be there and make my skills worthwhile in producing this photo-report, meanwhile being on top of new, environmental developments making this planet a better place.

Want to read about this conference? Their website with the full story can be seen here! For the entire photo impression, click here! :-)

The You Tube Video, made by Peggy Havermans …