Auteursarchief: Guido Koppes

Over Guido Koppes

Freelance Fotograaf & Foto-Journalist. Maakt Portretten, Reportages & Stockfoto's. Richt zich op Mens, Lifestyle en op Sociale Issues. Werkt Projectmatig en in Opdracht van bedrijven, Instellingen & Media.


Over Google Images

Vorig jaar, op 28 september, schreef ik hier eens artikeltje over Google Images. Naar aanleiding van gesprekken met CEPIC, The European Centre for the Picture Industry, begon Google Images met het tonen van metadata naast de foto’s in hun zoekresultaten. Dit jaar, vlak na het CEPIC Congres 2019 in Parijs, ontdekte ik een nieuwe, positieve stap, die Google heeft gezet: nu wordt ook helder en duidelijk de website van  de fotograaf weergegeven. Dit is een volgende, positieve stap, in de manier waarop professionele fotografie wordt weergegeven in zoekresultaten.

Werd er tot nu toe, nogal eens gezegd: “We wisten niet wie de fotograaf was, dus konden wie die ook niet benaderen om toestemming of naamsvermelding.” Dat excuus is nu (hoop ik) verleden tijd. Kwestie van klikken  op de link onder of naast de foto, en je komt uit op zijn of haar website met contactinformatie. En dan is een e-mail naar de fotograaf natuurlijk zo gestuurd. 

Intussen blijft CEPIC met Google Images in gesprek over verdere verbeteringen in het weergeven van professionele fotografie en andere, auteursrechtelijk beschermde afbeeldingen, in hun zoekresultaten.

Google Image Search

World Wide Web, The Internet. Eindelijk is Google Afbeeldingen foto’s in hun zoekresultaten op de juiste manier aan het weergeven; zij laten nu de website van de maker en auteursrechthebbende zien, onder of naast de betreffende foto. je kunt dus meteen doorklikken en de fotograaf benaderen, als je de foto wilt gebruiken in een publicatie.


Watermerk = Niet Gratis die Foto!

Een watermerk in een afbeelding op internet. Door velen lelijk gevonden en een reden om die foto dan maar niet te gebruiken in een website of publicatie. Daar kan ik me alles bij voorstellen, want zo’n watermerk in een foto is ook lelijk. Eerlijk gezegd is dat ook precies de bedoeling, dat die foto om dat lelijke watermerk niet gebruikt wordt. 

Even voor de helderheid; professionele fotografen zetten zo’n foto op internet, omdat ze hopen dat die foto gaat verkopen. En vaak is dat ook zo, want het internet is hun verkoopkanaal, hun online winkel. Daar verdienen zij hun inkomen mee. Wat dus zij eigenlijk willen, is dat diegene die de foto gaat gebruiken zich registreert op de website waar de foto te koop wordt aangeboden, en dan betaalt voor de licentie. Vaak gaat dan de helft van dat bedrag door naar de fotograaf. En bij meerdere verkopen kan die fotograaf dan weer zijn huur betalen. En nieuwe foto’s maken. 

Het komt steeds meer voor, dat ik foto’s terug vind op een website (vaak een blog) met het watermerk er nog in. Mij zegt dat, dat de maker van die website de foto’s lukraak ergens vandaan heeft geplukt. Hop, van de ene website rechtstreeks naar de andere, en dan publiceren maar. Volgens mij doet dat  de ontvangende website geen goed, want bewust lelijk gemaakte foto’s op een website gebruiken, maakt volgens mij ook die website heel erg lelijk. En waarom wil je dat eigenlijk: een lelijke website maken? Bijkomend dingetje is, dat de fotograaf ook nog eens inkomsten misloopt, al is het maar een paar Euro per foto. Want opgeteld kan ‘t wel wat worden, al de verkopen bij elkaar. Met al die gewatermerkite foto’s verdient de fotograaf minder, dan dat hij zou kunnen. Alsof je met een brood onder de arm zonder te betalen de supermarkt uitloopt. 

Een watermerk in een foto is bedoelt als een duidelijk signaal: je kunt deze foto niet gratis gebruiken omdat je hem “toevallig” op internet bent tegen gekomen. Het zegt: “Deze foto moet je afrekenen, voordat je de winkel uitloop!”. Net als ieder ander ding, dat door een ander is gemaakt en dat jij voor jouw doeleinden wilt gebruiken. Dus, ben eens sportief, doe het juiste, en trek de betaalpas! Echt, je gaat heus niet failliet van die twee of drie foto’s. Geloof me!

Bovenstaande foto’s zijn gevonden op verschillende websites m.b.t. de zoek-technologie van Copytrack GMbH, Berlijn. Voor auteursrechthebbenden (heel vaak professionele fotografen) zoeken zij het internet af naar foto’s die onrechtmatig in gebruik zijn bij derden. Hierna krijgen de eigenaren van die website een ‘licentievoorstel’, waarmee zij het gebruik legaal kunnen maken en extra kosten kunnen voorkomen.


Noab’s Activa

Een verzameling Covers van Activa Magazine, het ledenblad van NOAB, de Nederlandse orde van Administratiebureau en Belastingdeskundigen. Komt vijf keer per jaar uit en bevat interviews, nieuws en artikelen m.b.t. fiscale en financiële ontwikkelingen, wetgeving en accountancy. Portretten van hoogleraren, politici, juristen, accountants en ondernemers gemaakt in opdracht van de redactie. 
Noab's Activa 2012


Contour De Twern Campagne

Recentelijk leverde ik een serie van twintig foto’s uit mijn archief aan de Corporate Communicatie & PR afdeling van Contour De Twern, een welzijnsorganisatie die o.a. actief is in de regio Tilburg. De foto’s werden gebruikt voor een publiekscampagne, waarin aandacht gevraagd werd voor persoonlijke issues, zoals eenzaamheid en hoe zij kunnen helpen met deze omstandigheden om te gaan.

2016-11 Contour De Twern Poster-1


Food Fotografie voor Meero

Portabello Risotto with Cheese, salade and Bread


Caption: Een dinerbord met Portabello Risotto met Kaas en Brood.


Sinds een tijdje experimenteer ik met food-fotografie, toch wel een heel eigen specialisatie. Een kunst, zeggen sommigen. Voor Meero, een Franse Start Up die de fotografie met AI (Kunstmatige Intelligentie) wil veranderen. Hierbij worden fotoproducties sterk geautomatiseerd en de gehele nabewerking van foto’s overgenomen door computers en software. Binnen het concept van Meero betekent dit, dat fotoproducties sterk gestandaardiseerd zijn: iedere shoot met een vast thema (bijvoorbeeld: de fotografie van voedsel) ziet er hetzelfde uit. Natuurlijk wel een manier om de kosten voor de klant te drukken, want vaak is de fotograaf maar een half uurtje bezig. En dan hop! Foto’s doorsturen, Meero doet de rest automatisch. Daar kun je natuurlijk een mening over hebben; verlies van omzet en creativiteit en ga zo maar door. Maar volgens mij is het wel een trend in de fotografie: beeld hoeft niet meer uniek te zijn en ‘t moet passen binnen het vaak krappe budget van de opdrachtgever. En met al die nieuwe technologie op Internet lukt dat steeds beter. Je kunt er voor kiezen, om daar niet in mee te gaan. Of wel, natuurlijk. Wat zou jij doen?


 


AGE FotoStock Portfolio

Niet iedereen realiseert zich, dat er meer stockfotografie agentschappen en w websites zijn, dan ShutterStock, iStock, Adobe Stock & Dreamtime met gewoonlijk goedkoop, slechte tot middelmatige kwaliteit. Er is beters te krijgen. Het in Barcelona, Catalonia gevestigde AGE FotoStock is is daar een van. Begonnen in pakweg 1973 meteen een van de oudere onder de stockfotografie bedrijven. AGE was de eerste, die in 1998 begon met het aanbieden van foto’s via het Internet. Daarvoor bouwde AGE zijn eigen software, dat zij nu via het THP platform aan conculega’s ter beschikking stellen. Tegenwoordig biedt AGE RM, RF en LBRB licenties, verdeeld over meerdere collecties en fotografie, video en illustraties, gemaakt door hun een fotografen en “in distributie” voor anderen. Absoluut een must om zelf eens te ontdekken wat AGE in huis heeft!

AGE FotoStock Portfolio by Guido Koppes


Verlangen naar Swier

Voor dagblad De Limburger. Portret van de Rotterdamse Wim Dubois uit Sprang-Capelle, bijna 90 jaar oud en WOII “veteraan”, die delen van zijn jeugd doorbracht in Swier, in Limburg, het Zuid-Oosten van Nederland. Hij schreef een boek over zijn ervaringen in de periode 1943 – 1945. Wilt u het online artikel lezen? Dat kan hier!

Wim Dubois over Swier


Analoge Fotografie

Recente ontwikkelingen laten zien, dat de ‘ouderwetse’ analoge fotografie weer helemaal in opkomst is. Impossible Projects met zijn Polaroid camera’s en films, Hipstamatic met zijn filters, en mensen die met echte, analoge films aan het experimenteren zijn. En vervolgens ‘wow-fotografie’ maken. 

Net als anderen ben ik a van jongs af aan bezig met films en analoge camera’s. Sinds dat digitaal een vlucht nam, lag dat alleen een beetje stil. Periode aan de Rotterdamse Foto Academie uitgezonderd, maar ‘het’ ineens weer moest om dingen in de vingers te krijgen. Maar al die tijd lag er een flinke verzameling films en negatieven in de opslag. Die zijn weer naar boven gehaald, netjes opnieuw gearchiveerd. Wat betreft de pareltjes, die worden stukje bij beetje gedigitaliseerd. 

Hieronder een paar mooie voorbeelden, om te beginnen. ‘t Leuke is, dat sommige van deze beelden ook door mochten naar de website van AGE FotoStock, het premium fotoagentschap waarbij ik ben aangesloten. Wil je daar de vorderingen een onderzoeken? Dat kan dan hier!


De Cooperatie

Een groep freelance journalisten die werken vanuit hun eigen, coöperatieve werkplek in Amsterdam, waar zij teksten schrijve, artikelen, journalistieke bijdragen en meer. Allemaal voor opdrachtgevers, krant, tijdschriften. Eigenlijk is De Cooperatie een Collectief van Journalisten, die toegang hebben tot allerlei diensten en producten die handig zijn in hun werk. Websites, fondsenwerving, een platform om zelf te publiceren (Reporters Online), een betaalportaal en een nieuw kantoor met werkplekken. 

EN die moest ik dus in beeld brengen. Guerrilla style fotografie, deze keer, met een bescheiden briefing vooraf, een kleine, mobiele camera, mijn notebook, en een internet-verbinding. Ik ontmoette de opdrachtgever, maakte de beelden die zij hebben wilde, verwerkte die tot iets moois, en stuurde ze door aan mijn opdrachtgever voor gebruik in onderstaande brochure en de website. Hop, klaar voor gebruik. Binnen twee uur was de klus geklaard, inclusief het versturen van de rekening, die heel netjes binnen twee weken werd betaald. Chapeau!